Jak opowiedzieć lekarzowi o objawach, których nie widać w badaniach

Dlaczego zdanie „boli mnie wszystko" nie daje się ocenić

Największą przeszkodą w takich wizytach bywa forma zgłoszenia, a nie zła wola lekarza. Opis ogólny nie daje się rozłożyć na czynniki: nie wiadomo, od kiedy, czego dokładnie dotyczy, co się w tym czasie zmieniło i co już zostało sprawdzone. Lekarz albo zaczyna od zera, albo idzie najprostszą drogą i wypisuje kolejne skierowanie.

Druga przeszkoda jest cichsza. Pacjent, który przez rok chodził od kardiologa do gastrologa, wchodzi do gabinetu z gotowym streszczeniem swojej sprawy - i to streszczenie dotyczy wyłącznie ciała, bo tak wyglądały wszystkie poprzednie rozmowy. Nastrój, sen i to, co ubyło z życia, nie padają, bo nikt o nie nie pytał.

Sześć rzeczy, które warto zapisać przed wizytą

Zapisane, bo w rozmowie połowa z nich znika. Kartka wielkości dłoni wystarczy.

• Od kiedy trwają objawy i czy zaczęły się nagle, czy narastały.
• Co dokładnie i gdzie - zamiast „źle się czuję" napisz, czy to ucisk, kłucie, ciężar czy pieczenie.
• O jakiej porze doby jest najgorzej i czy coś to poprzedza.
• Co zmieniło się w tym samym czasie w śnie, apetycie, nastroju i zdolności do działania.
• Jakie badania już wykonano i co pokazały.
• Co przyjmujesz na stałe, łącznie z preparatami bez recepty i suplementami.

Czwarty punkt jest tym, który pacjenci pomijają najczęściej, bo nie kojarzy im się z powodem wizyty. Dla lekarza jest jednym z ważniejszych.

Jak przeformułować zdania, które nic nie wnoszą

Prawa kolumna nie jest dłuższa od lewej. Jest tylko konkretna, a to jedyna różnica, która się tu liczy.

Jedno zdanie, które zmienia kierunek rozmowy

Jeżeli miałbyś powiedzieć tylko jedną rzecz ponad opis dolegliwości, niech to będzie ta: „poza objawami z ciała od kilku miesięcy nic mnie nie cieszy i nie sypiam".

Po tym zdaniu rozmowa idzie zwykle w inną stronę niż kolejne skierowanie, bo otwiera wątek, o który sam z siebie mało kto pyta przy pacjencie zgłaszającym ból. Nie jest to postawienie rozpoznania za lekarza - to podanie mu brakującej połowy obrazu.

Co zabrać, żeby nie powtarzać tej samej drogi

Wyniki z ostatnich miesięcy, nawet prawidłowe, a zwłaszcza prawidłowe: skracają rozmowę, bo lekarz od razu wie, co zostało wykluczone, i nie musi zaczynać od początku. Historia badań i wystawionych recept jest też dostępna w Internetowym Koncie Pacjenta.

Które przyczyny somatyczne trzeba wykluczyć, zanim objawy zostaną przypisane napięciu, rozpisaliśmy osobno na stronie o objawach somatycznych depresji. Warto tam zajrzeć przed wizytą i sprawdzić, czego na twojej liście badań jeszcze nie ma.

Przegląd całego tematu prowadzi strona główna serwisu.

Kiedy się nie opisuje, tylko dzwoni

Ból w klatce piersiowej pojawiający się pierwszy raz, duszność w spoczynku, omdlenie, nagłe zaburzenia mowy, czucia lub widzenia oraz utrata przytomności nie są objawami do przygotowania na wizytę planową. W takich sytuacjach dzwoni się pod 112 albo jedzie na izbę przyjęć, niezależnie od tego, ile razy wcześniej wyniki były prawidłowe.

Osobno: jeżeli przy opisywaniu tego, co się dzieje, dojdziesz do myśli o odebraniu sobie życia albo do poczucia, że bliskim byłoby bez ciebie lepiej, nie odkładaj tego na wizytę. Całodobowo i bezpłatnie działają 116 123 dla osób dorosłych oraz 800 70 2222 - Centrum Wsparcia. Dla dzieci i młodzieży przeznaczony jest numer 116 111.

Gdy padnie zdanie, że to nerwy

Bywa, że rozmowa kończy się takim właśnie podsumowaniem i pacjent wychodzi bez planu. To nie jest rozpoznanie - w klasyfikacjach nie ma takiej pozycji - tylko skrót myślowy, który nie mówi, co dalej.

Warto wtedy dopytać o dwie konkretne rzeczy: co zostało wykluczone i do kogo teraz. Skąd wzięło się samo to słowo i co zwykle się pod nim kryje, tłumaczymy w tekście o różnicy między nerwicą a depresją lękową.

Najczęstsze pytania